Wpisy
Uniwersytet trzeciego wieku jest bardzo ważny dla ludzi starszych zapomnianych przez społeczeństwo. W swojej młodości, choć bardzo zdolni nie mieli możliwości się kształcenia. Dzisiejsi emeryci swoją młodzieńczą edukację zakończyli na piątej, czwartej klasie. W dalszej edukacji przeszkodziła wojna. Były, co prawda szkoły niemieckie, ale nie wszystkie dzieci mogły chodzić do tych szkół. Organizowano tajne nauczanie w języku polskim, było to bardzo niebezpieczne i okupant nie mógł się o tym nauczaniu dowiedzieć. Większość młodzieży w wieku szkolnym zasilała szeregi broniące kraju. W tamtym czasie młodzież zamiast się uczyć walczyła. Dzisiaj państwo, tej walczącej młodzieży, dziękuje, powołuje do życia uniwersytety trzeciego wieku, właśnie dla nich, by się mogli odnaleźć wśród takich ludzi jak oni. Nie wszystkie jednak osoby nie ukończyły szkoły z powodu wojny, zdobyciu wykształcenia przeszkodziły też inne sytuacje losowe, rodzinne. Osoby te są wiecznie głodne wiedzy, chcą być potrzebne i użyteczne dla społeczeństwa. Rola babci i dziadka w życiu wnuków jest bardzo ważna, ale nie pochłania całego wolnego czasu, jaki mają dzisiejsi seniorzy. Wnuki z wiekiem coraz mniej potrzebują opieki dziadków.
Problemem polski i nie tylko polski jest problem starzejącego się społeczeństwa. Ludzi młodych nie przybywa. Rodzi się zbyt mała ilość dzieci. Rośnie zagrożenie niewypłacalności emerytalnej. Kiedyś na jednego emeryta przypadało czterech młodych pracujących, dzisiaj jedna osoba pracuje na każdego emeryta. Polska, jako kraj ma najmłodszych emerytów na świecie. Emeryci idący na zasłużony odpoczynek są jeszcze w pełni sił i władz umysłowych. Mogliby jeszcze pracować, ale takie mamy prawo emerytalne w Polsce. Osoby na zasłużonych emeryturach to znaczny procent społeczności. Dlatego założono uniwersytety trzeciego wieku, nie tylko po to żeby się uczyć nauk ścisłych, humanistycznych, ale żeby ludzie mogli realizować marzenia młodości, dawno zapomniane. Uniwersytety trzeciego wieku przeważnie działają pod patronatem uczelni, a powołane do życia przez organizacje popularno naukowe. Są też uniwersytety działające przy domach kultury, bibliotekach, domach dziennego pobytu seniora, pomocy społecznej, jednym słowem wszędzie tam gdzie jest duże skupisko ludzi starszych.Na każdym uniwersytecie trzeciego wieku wykładów słucha bardzo duża ilość słuchaczy.
W naszym kraju powstałe uniwersytety dla ludzi starszych są wspaniałym pomysłem na resztę życia emerytalnego. Ludzie w sędziwym wieku wierzą we własne siły, ciągle jeszcze młode duchem, zaczynają pomału nieśmiało realizować swoje marzenia. Razem ze słuchaczami akademickimi tworzą jedną wielką rodzinę naukową.. Zaczynają zdobywać wiedzą tą teoretyczną i praktyczną. Spotykają się z wybitnymi ludźmi nauki, kultury, świata filmu, poznają historię swojego ojczystego kraju. Uniwersytet trzeciego wieku wychodzi naprzeciw oczekiwaniom ludzi starszych samotnych i które karierę zawodową mają już dawno za sobą. To dla nich otworzono udział w edukacji różnych dziedzin wiedzy, zrealizowania bardzo osobistych marzeń, zajęcia psychoruchowe, uczestnictwo w życiu kulturalnym i społecznym oraz zajęcia w kółkach zainteresowań. W naborze do uniwersytetu nie stawiano przed kandydatami żadnych barier wiekowych, dotyczące płci, wieku, wyszkolenia, zawodu. Wiek słuchaczy wacha się między 55 lat a 80 lat. Liczną grupę słuchaczy stanowią emerytowani nauczyciele. Ludzie starsi, mają możliwość rozwijania, doskonalenia swoich niespełnionych pasji życiowych. Spędzają czas miło i przyjemnie.
UTW to skrót uniwersytetu trzeciego wieku. UTW powstały nie tylko w Polsce, ale na całym świecie. Na całym świecie są ludzie starsi pozostawieni w swoich samotniach, którymi nikt się nie interesuje. W młodości nie mogli korzystać z dobrodziejstwa nauki, były inne ważniejsze sprawy do zrobienia. Dziś mało, kto wie, co robili, jaka była ich młodość, ale starość może być urozmaicona, ciekawa. Dzięki temu, że mogą się zapisać na UTW, mają możliwość przypomnieć sobie lata szkolne z dalekiej przeszłości. Z uniwersytetem mogą podróżować, poznawać wspaniałe zakątki naszego kraju oraz świata. Polski UTW powstał w latach 1975, i w tym roku po raz pierwszy zainaugurowano pierwszy rok rozpoczęcia nauki. UTW., Postawił sobie za punkt honorowy włączenie ludzi starszych do uczestnictwa w wykładach. Polska, jako kraj był trzecim krajem, w którym powstawały UTW. Słuchacze, UTW. Korzystają z nauki języków obcych, informatyki, zajęć ruchowych, czyli gimnastyki.Dla seniorów otworzono kursy tańca towarzyskiego, zajęcia ze śpiewu, oraz wiele innych ciekawych zajęć, przy których czas płynie szybko i niepostrzeżenie. Oprócz tych zajęć słuchacze mogą uczestniczyć w wykładach akademickich.
Ludzie starsi to przeważnie emeryci, osoby samotne, często pozostawieni samym sobie. Można spotkać takie osoby przesiadujące na ławeczce w parku, na skwerku, zamyślone smutne. A przecież, jeśli z nimi zaczniemy rozmawiać są pełne wewnętrznego ciepła, humoru, mają wiele do opowiedzenia ciekawych historii z lat minionych, lat wojny oraz wyzwolenia. Osoby, emeryci i, bardzo często już samotne, bo bliska osoba odeszła już w zaświaty, nie mają, co z sobą zrobić. Właśnie z myślą o samotności osób starszych, tak bardzo zasłużonych w obronie naszego państwa, stworzono uniwersytet trzeciego wieku. Na uniwersytecie, emeryci, renciści, mogą realizować swoje marzenia, pasje życiowe. Oszacowano, że na wszystkich przemianach gospodarczych najmniej zyskali emeryci, ludzie starsi, jak by się mogło już nie potrzebni nikomu. A przecież los na pewno nie był dla nich łaskawy i mają, może w mniejszym stopniu, ale mają potrzeby takie same jak większość młodych osób. Uniwersytet trzeciego wieku, jest potrzebą uzupełnienia wykształcenia, ciekawość poznania świata i ludzi, a przede wszystkim nabycie świadomości, że jeszcze o nich nie zapomniano, że są potrzebni społeczeństwu i światu.